Anoreksja jako ciężka choroba

Anoreksja naprawdę zagrażająca życiu wydaje się występować u osób starszych, których choroba trwa dłużej niż 10-12 lat. Jak reagować na próbę samobójczą młodych? Wysłuchiwać, rozmawiać z nimi, przyjmować, nigdy nie pomijać milczeniem próby samobójczej, nigdy nie udawać, że się o niej nie wie, nigdy nie lekceważyć, przeciwnie, uznawać jako środek wyrazu i znak cierpienia i rozpaczy. Zbyt często otoczenie widzi w próbie samobójczej tylko składnik heteroagresywny i to cząstkowe widzenie sprawia, że mówi się np. o samobójstwie-szantażu, co pociąga z kolei reakcje nieadekwatne: ucieczkę, negację, kontragresję i zachowania karzące, lub przeciwnie: poczucie winy i depresję. To właśnie widzenie, z powodu dużej częstotliwości takich reakcji, spotykamy też czasem u części personelu lekarskiego, choć sam nie neguję obecności składnika heteroagresywnego. Podkreślam raczej konieczność uznania cierpienia młodego człowieka i przyzwolenie mu na mówienie o nim. Trzeba też szybko pokazać temu młodemu, że nie uważa się go za wariata, a przeciwnie, za kogoś kto „zasługuje na to, by żyć”, za pełnego wartości, kogoś interesującego, z przyszłością i teraźniejszością.Wy- maga to zaistnienia pozytywnego przeciwprzeniesienia, nie zawsze łatwego.

Dialog jest trudny, ponieważ młody człowiek stara się za wszelką cenę wymknąć. Często on sam neguje jakoby chciał popełnić samobójstwo, wstyd mu, że próbował, a dodatkowo wstydzi się, że mu się nie udało, więc zaprzecza. A reakcja otoczenia, np. kolegów, nie zawsze jest godna uznania. Jest to niejasne, mniej lub bardziej powierzchowne poczucie winy: „nic nie zrobiliśmy dla tego chłopca”.

Leave a Reply

mybigbox