Atak na zewnątrz ciała

Dzięki analizie tych emocji odnoszących się do rzeczywistych rodziców w stosunku seksualnym, a szczególnie dzięki analizie tych zinternalizowanych sytuacji, pacjent mógł doświadczyć żałoby po swojej matce. Przez całe życie odpierał depresję i smutek w związku z jej utratą, uczucia, które pochodziły z jego dziecięcej pozycji depresyjnej, i zaprzeczał swej wielkiej miłości do matki. Nieświadomie wzmacniał swą nienawiść i uczucie prześladowania, ponieważ nie mógł znieść lęku przed stratą swej kochanej matki. Gdy jego lęki co do własnej destrukcyjności zmalały, a wzrosło zaufanie do własnej zdolności do odtworzenia i zachowania matki, spadło poczucie prześladowania i miłość do niej stopniowo wyszła na plan pierwszy. Lecz wraz z tym odczuwał coraz bardziej żal i tęsknotę za nią, które wypiera! i negował począwszy od swych pierwszych dni.

Atak na zewnątrz ciała często reprezentuje atak, który jest odczuwany wewnętrznie. Wskazałam już, że coś reprezentowanego jako będące na wierzchu lub tuż przy ciele, często ma głębsze znaczenie jako coś będącego wewnątrz.

Podczas gdy przechodził tę żałobę, odczuwając smutek i rozpacz, jego głęboko ukryta miłość do matki coraz bardziej wychodziła na jaw i zmieniała się jego relacja z obydwojgiem rodziców. Pewnego razu, w kontekście przyjemnego wspomnienia z dzieciństwa, mówił o nich jako o „moich drogich, starych rodzicach” – nowy punkt wyjścia w nim.

Leave a Reply

http://kardiogine.pl