BADANIE ELEKTROMANOMETRYCZNE ODBYTNICY I ODBYTU

Elektromanometria jest względnie nową (Schuster 1963), nieinwazyjną metodą pozwalającą na ocenę czynności różnych odcinków przewodu pokarmowego, a w szczególności odcinka esiczo-odbytniczego i zwieraczy. Zmiany ciśnienia w świetle jelita zależne od wypełnienia i aktywności błony mięśniowej, przekształcone w impulsy elektryczne, po odpowiednim wzmocnieniu mogą być rejestrowane i zapisywane.

Rozwój fali propulsyjnej jest koordynowany przez układ nerwowy śródścienny i synchronizowany w kierunku doogonowym. Odbytnica i jej zwieracze stanowią barierę, która zapobiega ciągłemu przedostawaniu się treści do kanału odbytu, oraz narząd receptoryczny reagujący na każdy wzrost ciśnienia w świetle końcowego odcinka okrężnicy. Opóźnianie pasażu odbywa się przez reakcję adaptacji, która jest odruchową odpowiedzią na rozdęcie odcinka esiczo-odbytniczego. Polega na powtarzających się skurczach odbytnicy, które uciskają porcję stolca lub prze-

suwają ją w kierunku dogłowowym, doprowadzając do powrotu ciśnienia do wartości spoczynkowych. Ten mechanizm pozwala na czasowe gromadzenie treści kałowej.

Leave a Reply

działki w siekierkach