Człowiek w depresji..

Pacjent cofa się do tego stanu rozwojowego, w którym jego relacje z obiektem były jeszcze słabo zaznaczone, a obiekt nie został jeszcze wyodrębniony: dziecięce odczucia Ja i nie-Ja były ze sobą zlane.

W depresji człowiek silnie przeżywa poczucie winy za atak na obiekt wewnętrzny. Jak to pokazała Melania Klein opisem pierwszej dziecięcej depresji, jednostka sama czuje się sprawcą swego opuszczenia i przeżywa silne poczucie winy. Toteż jego naturalna agresywność zostaje wycofana. Czytelnik w kolejnych rozdziałach odnajdzie przybliżenie tego zjawiska.

Tak więc zarówno przeżywanie trudności w godzeniu się z utratami, jak i zderzenie są zasad przyjemności i rzeczywistości może rodzić przeżycia depresyjne. Pacjent depresyjny zaczyna zdrowieć, kiedy w trakcie psychoterapii zaczyna wydobywać się z paraliżującego go i dotkliwego uczucia stanu braku: powraca zdolność przeżywania, zaczyna pragnąć, marzyć, kochać i działać, i staje się zdolny do wymiany agresywnej.

Samopoczucie – ta podstawowa dyspozycja uczuciowa – wyrasta na rozstajnych drogach odczuć biologicznych, ogólnego stanu fizycznego, relacji z innymi i ze światem zewnętrznym, a także – jak pokaże ta książka – samopoczucie zależy również od wewnętrznych relacji z obiektami znaczącymi.

Samopoczucie oscyluje między dwoma biegunami: przyjemnym i nieprzyjemnym. Zmiany te są zarówno strapieniem ludzkiej doli, jak i przywilejem. Przywilejem – bo znieruchomienie nastroju jest synonimem stagnacji i śmierci. Czasem zamrożenie i bezruch, właściwe depresji, może człowiek pokonać własnymi siłami, czasem życie jakąś ofertą doda mu sił i przybliży go do siebie. Czasem niezbędny staje się związek terapeutyczny. Otucha i nadzieja. To dwa sygnały opanowywania depresji. Nasza książka być może przyniesie otuchę i doda nadziei tym, którzy są przekonani, że ich cierpienie jest nie do pokonania.

Podobne Posty:

  • Przydatność psychotycznej obrony – dalszy opis Dalej Ja czyli Ego, w myśl zasady rzeczywistości, godzi owe dążenia popędowe z trzecią instancją - Superego. Instancję tę, jak wiemy, tworzą normy, zakazy, nakazy, tabu, system wartości - wszystko to, za co jesteśmy od…
  • DYSMORFOFOBIA, SZCZEGÓLNA FORMA KLINICZNA DEPRESJI… Powiedział: „Dzień dobry, Tato”. A ojciec na niego popatrzył i powiedział: „Kiedy przychodzisz się ze mną zobaczyćprzywitać po takiej długiej nieobecności, mógłbyś trochę, mimo wszystko, zadbać o swoje ubranie”. I wtedy chłopak odszedł, wyjechał na…
  • Zakres, w jakim zewnętrzna rzeczywistość może… Zakres, w jakim zewnętrzna rzeczywistość może rozwiać lęki i smutek, odnoszące się do wewnętrznej rzeczywistości, jest różny u różnych jednostek, ale mógłby stanowić jedno z kryteriów normalności. U dzieci, które są tak bardzo zdominowane przez…
  • CZŁOWIEK W WIEKU DOJRZEWANIA I JEGO CIAŁO Młody człowiek kocha swoje ciało..., młody człowiek nie cierpi swego ciała..., ono go przeraża..., ono go pociąga..., ono go niepokoi i ono go cieszy. Przedmiot nieznanych jeszcze przyjemności, narzędzie czynności budzących obawę, a zarazem upragnione.…
  • Tendencja do lekceważenia symptomów Zaburzenia apetytu. W każdym jednak przypadku klinicysta powinien starać się odnaleźć elementy syndromu depresyjnego, o ile podejrzewa ewentualność ich występowania. Przypomnijmy, że są one trojakiego rodzaju: 1)zaburzenia nastroju, a szczególnie smutek-2)poczucie winy i gorszości 3)spowolnienie…

Leave a Reply