Depresja pomiędzy 9 a 18 rokiem życia

Podobnie Herzog i Rathbun (1982) w celu stwierdzenia depresji pomiędzy 9 a 18 rokiem życia dorzucają do kryterium złego samopoczucia (dysforia) – smutek, apatia, poczucie niemożności lub rozdrażnienie – i do 8 kryteriów wyróżnienia DSM III dwa dodatkowe kryteria: „zachowanie aspołeczne” i „zachowanie fobiczne i/lub problem wyizolowania”. Ponieważ obecność czterech z tych oznak jest uznawana jako wystarczająca do postawienia diagnozy, konsekwencją takiego postępowania jest rozszerzenie pojęcia depresji w stosunku do DSM III. Do postawienia diagnozy stwierdzającej „depresję małoletnich” lub „zaburzenia dys- tymiczne” wymogi są jeszcze mniej precyzyjnie określone. Oczywiście znając labilność młodych ludzi w wieku dorastania, autorzy wymagają w celu postawienia diagnozy – występowania określonych symptomów przez okres czterech tygodni. Diagnoza depresji zdefiniowanej w powyższy sposób jest prosta i ustalanie jej symptomów może być dokonywane podobnie jak w przypadku każdej choroby somatycznej. Ziri (1985) odnajduje u tak zdefiniowanych załamanych młodzieńców: smutek i trudności szkolne – w 100% przypadków, kłopoty, płacz i zaburzenia aspołeczne w 60% i 54% przypadków. Inne objawy (niska samoocena, poczucie winy, zaprzestanie rozrywek, zaburzenia pokarmowe i wcześniejsze próby samobójcze) spotykane są u 1/3 tych młodych ludzi.

Dla większości autorów omawianego kierunku depresja u dorastających jest jednocześnie tej samej natury, co w przypadku osób dorosłych oraz najczęściej ma podstawy biologiczne.

Leave a Reply

wyciskarki do owoców i warzyw www.mocsokow.pl