Depresja u dzieci

W rozwoju małego dziecka można wyróżnić naturalną fazę depresji. Opis tego stanu zaproponowanego przez Melanię Klein podjął i kontynuował także D. Winnicott. Omówiwszy pokrótce perspektywy teoretyczne dotyczące psychoanalitycznego opisu rodzenia się Ja, zatrzymamy się przede wszystkim na opisie klinicznym depresji niemowlęcia, a potem przejdziemy do omówienia depresji dziecka w okresie latencji.

OKRES DEPRESYJNY WEDŁUG MELANII KLEIN. Melania Klein w wielu swoich pracach (pierwsza pochodzi z 1928 r.) starała się opisać ewolucję tego procesu zachodzącego u dziecka, który najpierw Freud, później zaś Karl Abraham (1912) nazwali okresem pregenitalnym w rozwoju libidinalnym. Abraham opisał dwie fazy okresu oralnego proponując uwzględnienie kolejno: okresu fuzjonalno-oralnego oraz sadystyczno-oralnego. W pierwszym dziecko dąży do fuzji (połączenia się) z obiektem, natomiast w drugim, któremu towarzyszy pojawienie się uzębienia i chęć gryzienia, miałby miejsce rodzaj kanibalicznego wchłonięcia obiektu matczynego. Ten sam autor w okresie analnym wyróżnia okres sadystyczno-analny jako następujący po fazie sadystyczno-oralnej i charakteryzujący się pragnieniem zatrzymania wchłoniętego obiektu. Po nim z kolei następowałby analny okres wydalania. Innymi słowy, relację z matką, począwszy od pierwszych miesięcy życia jednostki, cechowałoby ambiwalentne pragnienie brania, zatrzymywania, wchłaniania i wydalania obiektu miłości. Ta preedypalna ewolucja definiowałaby zarazem układ pierwszych identyfikacji zachodzących podczas procesu indywiduacji jednostki, umożliwiając pierwsze próby oddzielenia się od opiekuńczych działań matki, pozwalających z kolei na dalszy rozwój psychiczny jednostki.

Leave a Reply

http://aras.com.pl/Wykonaj kompleksowe badanie słuchu w naszej placówce.