Funkcjonowanie rozbitej bądź silnie zaburzonej komórki rodzinnej

Takie ekstremalne stanowisko wydaje się wątpliwe zarówno z punktu widzenia teoretycznego, jak i praktycznego. W pracach wspomnianych autorów odnaleźć można zresztą sprzeczności, dotyczące zadowolenia z poprawy osiągniętej dzięki psychoterapii – w porównaniu z jej kosztem ludzkim i ekonomicznym. Jeżeli zadowalamy się udzielaniem pomocy i chwilowym uśmierzaniem cierpienia, poprawianiem obrazu siebie i poszanowania własnej osoby, złagodzeniem (o ile zachodzi taka potrzeba) poczucia winy, odpowiednim zaplanowaniem rozwoju zablokowanego w sferze seksualnej, uczuciowej i społecznej (o wiele rzadziej szkolnej) – wyniki są wystarczające, aby warto było proponować w takich wypadkach psychoterapię. Skoro jednak utrzymuje się, że poprawiamy jednocześnie funkcjonowanie rozbitej bądź silnie zaburzonej komórki rodzinnej, u prawie wszystkich załamanych, okazuje się, że sprawa wcale nie jest taka prosta. Dochodzi tu mianowicie do ożywionych dyskusji pomiędzy tymi, którzy wolą pomagać jedynie młodemu człowiekowi i tymi, którzy uważają za konieczne odwoływanie się jednocześnie do metod systemowych skierowanych na leczenie całej rodziny. Te ostatnie są bardzo kosztowne i często skazane na niepowodzenie z powodu uchylania się rodziców nie widzących potrzeby podważania sposobów swego funkcjonowania, w sposób oczywisty bolesnego, ale chroniącego, przynajmniej w ich mniemaniu, przed jeszcze groźniejszymi kataklizmami. Czasami to właśnie sam młody człowiek odmawia włączenia członków rodziny do leczenia lub nie ma odwagi stawić czoła rodzicom w obecności osoby trzeciej.

Poza tym w stopniu dramatycznym brakuje nam badań pozwalających dowieść z określoną precyzją skuteczności tych psychoterapii w dłuższym czasie, podobnie jak brakuje powszechnie akceptowanych kryteriów dających możność oceny wyników ich zastosowania.

Leave a Reply

dieta łódźaparat na zęby koszt