KIM JEST DORASTAJĄCY MŁODY CZŁOWIEK I JEGO CIAŁO?

Człowiek w wieku dojrzewania to takie hybrydalne stworzenie: ani dziecko, ani dorosły. To ktoś, kto w swych przeżyciach świadomych obawia się, że będzie niedoskonałym dorosłym, a w nieświadomości opłakuje utracone dzieciństwo. Dorośli – rodzice, nauczyciele, policjanci – żądają, by był dorosłym w pracy, w obowiązkach i w myśleniu o przyszłości, a pozostał dzieckiem, jeśli chodzi o grzeczność, posłuszeństwo i niewinność. A on czy ona woleliby na odwrót: jak najprędzej zakosztować zakazanych owoców, a dopiero później zacząć pracować, wchodząc w układy finansowe i świat bez miłości.

Zaczyna się to w różnych momentach, u dziewcząt 2 lata wcześniej, igeneralnie, w ciągu ostatniego wieku coraz wcześniej. Lekarze przejawy tego okresu rozwojowego nazywają pokwitaniem, a dzieci marzą o tym radośnie lub jest to dla nich koszmarny sen.

A kończy się to…, Bóg raczy wiedzieć kiedy. Czy wtedy, gdy zakończony jest okres wzrastania? (u chłopców – 18 + 2 lata, a u dziewcząt – 16 + 2 lata). Czy gdy się zda lub ostatecznie obleje maturę? Czy wtedy, gdy po raz pierwszy się głosuje? Czy kiedy staje się przed sędzią dla dorosłych? Czy w momencie pierwszej miłości? Czy też przy pierwszej wypłacie?

Są tacy, którzy bardzo wcześnie wyglądają jak dorośli i mają problemy dorosłych. Mówi się o nich, jeśli pochodzą z ubogich warstw, że są rozważni, mądrzy i odpowiedzialni, a gdy pochodzą z zamożnych rodzin, ubolewa się że są przedwcześnie postarzali.

Oinnych życzliwi szepczą, że do śmierci pozostaną młodzieniaszkami. Jest to dobrze widziane, jeśli są oni artystami, twórcami i raczej ludźmi bez kłopotów materialnych. Jest to nie akceptowane, gdy próżnują, bezrobotni i zależni finansowo.

Generalnie, w świecie zachodnim od 150 lat okres dojrzewania fizycznego kończy się coraz wcześniej, a okres dojrzewania społecznego coraz później. Czy stąd wynika jedna z przyczyn, dla których tak trudno w tym wieku zaakceptować własne ciało?

Leave a Reply