Kottmeier i Clatworthy

Należy podkreślić, że prawidłowo wykonany wlew cieniujący doodbytniczy, oceniony bezpośrednio i na zdjęciach późnych, pozwala zazwyczaj nie tylko na ustalenie właściwego rozpoznania, lecz również określając położenie strefy przejściowej – na ocenę długości odcinka bezzwo- jowego (Swenson, Ehrenpreis) (3, 7, 14, 15, 22, 26, 36, 44, 45, 51, 57, 63, 65).

Kottmeier i Clatworthy (1965) określają procent sukcesów diagnostycznych na 81,5%, uzasadnionego podejrzenia – na 14,6% i błędnego rozpoznania – na 4,5%.

Ciekawe jest zestawienie niezgodności rozpoznania rtg u 501 chorych Swensona (1973). W bezzwojowości od odcinka odbytniczo-esiczego do okrężnicy poprzecznej pomyłki stanowiły 4,9-13,7%, w bezzwojowości ograniczonej do odbytnicy 40,5%, w bezzwojowości prawej połowy okrężnicy 25-40%, w bezzwojowości sięgającej do jelita cienkiego 100%.

Leave a Reply

j walter thompson tigercyklinowanie