LECZENIE OPERACYJNE Wytworzenie sztucznego odbytu

Stanowi ono pierwszy etap leczenia chirurgicznego choroby Hirschsprunga. Przed operacją celowe jest przygotowanie przewodu pokarmowego. W ciągu 2-3 dni stosuje się dietę małoresztkową, a przez 24 godziny płynną oraz neomycynę 100 mg/kg m.c./d lub metronidazol 7,5 mg/kg m.c. 3 razy dziennie z nystatyną doustnie. Również do wlewów doodbytniczych można wówczas używać 1% neomycyny w roztworze fizjologicznym NaCl.

Zagadnieniem dyskusyjnym jest lokalizacja i sposób wykonania sztucznego odbytu. Wielu autorów proponuje wytworzenie odbytu w najbardziej obwodowym odcinku prawidłowo unerwionego jelita, tuż ponad odcinkiem bezzwojowym (Swenson, Nixon, Rickham), inni wybierają okrężnicę poprzeczną. Rozpatrując walory obu lokalizacji można stwierdzić, że zachowanie czynności całego prawidłowego jelita grubego pozostawia maksymalną powierzchnię do wchłaniania wody, zapewnia prawidłowy jego rozwój i funkcję.

Likwidacja odbytu w czasie operacji zasadniczej pozwala wyeliminować trzeci etap operacji, ale pozbawia dziecko „klapy bezpieczeństwa”, która zapewnia spokojne gojenie się odbarczonego i opróżnionego z treści kałowej obwodowego jelita. Wytworzenie sztucznego odbytu na okrężnicy poprzecznej nie stwarza trudności podczas operacji zasadniczej, jeżeli odcinek bezzwojowy nie jest nadmiernie długi. Jeśli zabieg chirurgiczny wykonano w okresie noworodkowym, to przedłużone wyłączenie z czynności lewej połowy okrężnicy powoduje jej niedorozwój ze skróceniem naczyń, co utrudnia swobodne sprowadzenie do miednicy mniejszej, jak również wytworzenie szerokiego zespolenia. W przypadkach, w których odcinek bezzwojowy obejmuje okrężnicę zstępującą, unieruchomienie jelita w miejscu sztucznego odbytu może nie pozwolić na wykonanie operacji definitywnej bez jednoczesnej resekcji lub zmiany’ położenia odbyrtu sztucznego.

Leave a Reply

dentysta