MODYFIKACJE PSYCHOANALIZY W LECZENIU PACJENTÓW DEPRESYJNYCH

Jak już wspomniałem w poprzednim rozdziale, podczas leczenia pacjentów depresyjnych czyhają na analityka szczególne niebezpieczeństwa i pułapki. Jeśli zdajemy sobie z nich sprawę, możemy ich uniknąć, choć czasem jest to trudne. Dlatego też omówimy je w następnym podrozdziale.

ANALIZA NEGATYWNEGO PRZENIESIENIA Dla niektórych psychoanalityków, mimo ich długotrwałego treningu, rozpoznawanie u depresyjnych pacjentów silnie wypartych, destrukcyjnych, morderczych życzeń jest szczególnie trudne. Wydaje mi się, że analitycy łatwiej odkrywają u swoich pacjentów pragnienia seksualne oraz towarzyszące im lęki i obrony. Natomiast lęki i obrony związane z agresywnymi pragnieniami i impulsami są, w moim odczuciu, często pomijane i lekceważone podczas super- wizji.

Dlatego chciałbym powtórzyć za O. F. Kernbergiem (1975), że negatywne przeniesienie powinno być systematycznie analizowane iprzepracowywane. Warunkiem wstępnym tej pracy jest świadomość własnego negatywnego przeciwprzeniesienia, np. uczuć złości, chęci odwetu lub chęci wyrzucenia pacjenta z gabinetu. Analityk powinien być zdolny do odróżnienia takich przeciwprzeniesieniowych reakcji od swych innych uczuć, nie mających nic wspólnego z uczuciami przenie- sieniowymi pacjenta.

Nie jest zalecana zbyt wczesna interpretacja negatywnego przeniesienia, ponieważ może ona spowodować nagłe pojawienie się poczuć winy, samokarania lub innych samobójczych impulsów u pacjenta. Jednakże w dobrze współpracującym związku (R. R. Greenson 1967) analityk wspólnie z pacjentem potrafią interpretować negatywne przeniesienie oraz jego konsekwencje.

Leave a Reply

http://kreatorreklamy.com.pl/home/portfolio/kasetony/psychoterapia warszawa