Nadpobudliwość u dzieci

Inną ważną charakterystyczną cechą jest jej „odwracalność”, możliwa w wyniku zmiany w układzie relacji i ewentualnie poprzez psychoterapię. Jednakże jeżeli brak jest tego oddziaływania, pojawia się ogólne zubożenie osobowości, tzw. nerwicowe zaburzenia zachowania.

Sytuacje patogenne, na które narażone jest niemowlę, są najróżniejsze, ale łączy je jedno, wspomniana już stała pustka uczuciowa. Oznacza ona życie w izolacji uczuciowej, życie, na którym wycisnęły piętno wielokrotne separacje, zmiany miejsca zamieszkania itp. Jej przyczyną może być również powierzchowny kontakt z matką, która albo w wyniku okoliczności, albo z powodu swojej osobowości chronicznie pozbawia dziecko więzi uczuciowej i empatycznego kontaktu.

Należy zaznaczyć, że w pojęciu L. Kreislera, to „puste” funkcjonowanie jest oznaką „wrażliwości psychosomatycznej” i predysponuje do dezorganizacji somatycznej, podobnie jak pewne stany atonii depresyjnej, przejawiającej się raczej ogólnym spadkiem działania i posępną obojętnością a nie smutkiem czy strapieniem. L. Kreisler opowiada się w tym momencie za tezą P. Marty, według której takie „puste” funkcjonowanie nadaktywne, bez osłabienia trwalej organizacji psychicznej nadmiarem napięć, stanowi skuteczną obronę przed dezorganizacją somatyczną.

Obserwacja kliniczna Mileny (11 miesięcy) dobrze ilustruje opisany wcześniej syndrom depresji. Oto notatki spisane po pierwszej konsultacji z Mileną i jej mamą. Byłem pod dużym wrażeniem ogólnej nadpobudliwości tej dziewczynki czy siedziała na kolanach matki, czy na dywanie, nie przestawała się ruszać, przechodzić od jednego przedmiotu do drugiego.

Leave a Reply