Niedrożność porażenna

Oddzielnego omówienia wymaga niedrożność porażenna w przebiegu biegunki. Dotyczy ona noworodków i niemowląt. Zazwyczaj w toksycznej fazie biegunki dochodzi do znacznego wzdęcia brzucha. Dziecko wymiotuje treścią jelitową o gnilnym zapachu, a wolne tryskające stolce ulegają nagle zatrzymaniu. U niektórych chorych można zauważyć stawianie się pętli jelita i wysłuchać wzmożone metaliczne wyraźne szmery perystaltyczne. W okresie zejściowym choroby objawy te ustępują miejsca martwej ciszy i zupełnemu bezwładowi jelit. Chorzy ci trafiają często do chirurga z rozpoznaniem niedrożności mechanicznej. Dokładnie zebrany wywiad i stan kliniczny pozwalają wykluczyć ostrą sprawę chirurgiczną, zwłaszcza gdy po wprowadzeniu cewnika do odbytnicy dziecko odda gazy i obfity wolny stolec.

Różnicowanie. Niedrożność porażenną należy różnicować z niedrożnością mechaniczną i mechaniczno-porażenną, które mają swoje podłoże w wielu stanach patologicznych. Różnicowanie to jest szczególnie ważne ze względu na decyzję, którą należy podjąć w sprawie zabiegu chirurgicznego.

Leczenie. Niedrożność porażenna nie wymaga leczenia operacyjnego, chyba że są wskazania do zabiegu ze względu na chorobę wywołującą niedrożność, np. uraz i krwotok, lub gdy zastosowane postępowanie zachowawcze nie przynosi efektu. Leczenie ma na celu usunięcie pierwotnej przyczyny niedrożności oraz jej następstw. Na wstępie odbarcza się przewód pokarmowy z zalegającej w nim treści zakładając zgłębnik do żołądka oraz do dwunastnicy (ryc. 10-61). Do odbytnicy wprowadza się szeroki cewnik w celu odprowadzenia gazów i stolca. Niedrożność porażenna po urazach tępych i zabiegach operacyjnych może ustąpić samoistnie po 5-48 godzinach. W niektórych przypadkach niezbędne jest uśmierzenie bólu i leczenie pobudzające perystaltykę jelit. U chorych z zakażeniem otrzewnej należy usunąć źródło infekcji, odessać treść ropną z jamy otrzewnej, przepłukać ją fizjologicznym roztworem NaCl, podać antybiotyki. Niezbędne jest wyrównanie zaburzeń wodno-elelctro-

litowych, zwłaszcza uzupełnienie potasu w postaci 15% roztworu KC1. Braki sodu, chlorku, białek i elementów morfotycznych krwi należy uzupełnić podając odpowiednio do wieku rozcieńczone roztwory NaCl, albuminy, aminokwasy, masę kminkową lub pełną krew. Kwasicę metaboliczną likwiduje się podając 7,5% roztwór wodorowęglanu sodowego lub 1/„ mol/l roztwór mleczanu sodowego. Ważną rolę odgrywa również tlenoterapia. Brak poprawy po tym leczeniu, prowadzonym przez 24-48 godzin, i wykluczenie źródeł zakażenia poza jamą brzuszną stanowi wskazanie do otwarcia jamy brzusznej i ustalenia przyczyny niedrożności. W zależności od stwierdzonego podłoża niedrożności stosuje się odpowiednie leczenie. Brak uchwytnej przyczyny tego stanu jest nawet wskazaniem do założenia zewnętrznej przetoki ką- tnicy lub innego odcinka jelita.

Leave a Reply

Alergolog dziecięcy Warszawa