Nieświadome zaprzeczenie swej stracie

Czuła się odrętwiała, zamknięta i załamana fizycznie. Pewną ulgę przyniosło jej spotkanie z jedną czy drugą bliską osobą. Na tym etapie pani A., która zwykle miała sny każdej nocy, całkowicie przestała śnić z powodu głębokiego, nieświadomego zaprzeczenia swej stracie. W końcu tygodnia miała następujący sen:

Widziała dwoje ludzi, matkę i syna. Matka miała na sobie czarne ubranie. Śniąca wiedziała, że ten chłopiec umarł lub umrze. Smutek nie wkradł się w jej uczucia, jedynie ślad wrogości do tych dwojga ludzi. Skojarzenia przywołały ważne wspomnienie. Kiedy pani A. była małą dziewczynką, jej brata, który miał trudności w szkole, miał uczyć kolega w jego wieku (nazwę go B). Matka B. przyszła do matki pani A., by umówić się w sprawie korepetycji, i wspomnieniu pani A. o tym zdarzeniu towarzyszyły bardzo silne uczucia. Matka B. zachowywała się w protekcjonalny sposób, a jej własna matka wydawała się raczej przygnębiona. Ona sama czuła, że straszna hańba spadła na jej bardzo podziwianego i ukochanego brata i na całą rodzinę. Brat, kilka lat starszy od niej, był dla niej pełen wiedzy, sprawności i siły – wzór wszelkich cnót jej ideał roztrzaskał się, gdy wyszły na jaw jego braki w szkole. Siła jej uczuć w związku z tym zdarzeniem przeżywanym jako nieodwracalne nieszczęście, które trwało w jej pamięci, wiązała się jednak z jej nieświadomym poczuciem winy. Odczuwała je jako spełnienie jej własnych, szkodliwych życzeń. Brat sam był bardzo upokorzony tą sytuacją i wyrażał wielką nienawiść i niechęć do tamtego chłopca. Jednocześnie pani A. silnie identyfikowała się z nim w jego urażonych uczuciach. Dwoje ludzi widzianych we śnie reprezentowało B. i jego matkę, a fakt, że chłopiec nie żył, wyrażał wczesne życzenia śmierci, jakie pani A. miała wobec niego. Jednocześnie jednak częścią jej myśli marzenia sennego były życzenia śmierci własnego brata i ukaranie matki przez pozbawienie jej syna – bardzo głęboko wyparte życzenia.

Leave a Reply

preparat na porost wlosow