Odwrócenie relacji dziecko – rodzic

Znamy rolę, jaką odgrywa rywalizacja w palącym prag-nieniu dziecka, by dorównać w osiągnięciach dorosłym. Poza rywalizacją, bodźcem do wszelkiego rodzaju osiągnięć jest pomieszane z lękami życzenie dziecka, by „wyrosnąć” ze wszystkich swoich braków (o- statecznie by pokonać swą destrukcyjność i swe złe wewnętrzne obiekty i umieć je kontrolować). Zgodnie z moim doświadczeniem, pragnienie odwrócenia relacji dziecko – rodzic, uzyskania władzy nad rodzicami i triumfu nad nimi jest zawsze do pewnego stopnia powiązane z pragnieniami skierowanymi na osiągnięcie sukcesu. Przyjdzie czas, fantazjuje dziecko, gdy będzie ono silne, duże i dorosłe, potężne, bogate i zdolne, a ojciec i matka zamienią się w bezradne dzieci, albo – w innych fantazjach – będą bardzo starzy, słabi, biedni i odrzuceni. Triumf nad rodzicami w takich fantazjach, poprzez poczucie winy, którą budzi, często paraliżuje wszelkie wysiłki. Niektórzy ludzie są skazani na brak powodzenia, ponieważ sukces zawsze dla nich oznacza poniżenie lub nawet zniszczennie kogoś innego, przede wszystkim triumf nad rodzicami, braćmi i siostrami. Wysiłki, za pomocą których starają się coś osiągnąć, mogą mieć bardzo konstruktywny charakter, ale zawarty pośrednio triumf i wynikająca stąd szkoda i krzywda uczyniona obiektowi może przeważyć te cele w umyśle podmiotu i dlatego nie dopuścić do ich spełnienia. W efekcie reparacja kochanych obiektów, które w głębi umysłu są tożsame z obiektami, nad którymi podmiot triumfuje, jest znów pokrzyżowana i dlatego poczucie winy nie znajduje ulgi.

Leave a Reply