Omnipotencja we wczesnych fantazjach

Jak już powiedziałam, omnipotencja przeważa we wczesnych fantazjach zarówno destrukcyjnych, jak reparacyjnych, i wpływa na sublimacje i relacje z obiektem. Omnipotencja jednakże jest tak ściśle powiązana w nieświadomości z impulsami sadystycznymi, z którymi była najpierw skojarzona, że dziecko wciąż na nowo czuje, że jego wysiłki reparacyjne nie były lub nie będą udane. Czuje ono, że jego sadystyczne impulsy mogą łatwo wziąć nad nim górę. Jak widzieliśmy, małe dziecko, które nie może wystarczająco ufać swym reparacyjnym i konstruktywnym uczuciom, ucieka się do maniakalnej omnipotencji. Z tego powodu na wczesnym etapie rozwoju Ego nie dysponuje właściwymi środkami radzenia sobie z poczuciem winy i lękiem. Wszystko to prowadzi u dziecka – i w tym wypadku do pewnego stopnia także u dorosłego – do potrzeby powtarzania obsesyjnie pewnych działań (jest to według mnie część przymusu powtarzania) lub – przeciwstawna metoda – dziecko odwołuje się do omnipotencji i zaprzeczenia. Gdy zawodzą obrony natury maniakalnej (obrony, w których niebezpieczeństwa z różnych źródeł są w omnipotentny sposób zanegowane lub zminimalizowane), Ego jest zmuszone, zamiennie lub jednocześnie, zwalczać lęki przed regresją i dezintegracją za pomocą prób reparacji, dokonywanej w obsesyjny sposób. W innym miejscu przedstawiłam mój pogląd, że mechanizmy obsesyjne są obroną przed lękami paranoidalnymi oraz środkiem do ich modyfikowania tutaj pokażę tylko krótko relację między mechanizmami obsesyjnymi i obronami maniakalnymi w związku z pozycją depresyjną w normalnym rozwoju.

Leave a Reply

USG piersi Warszawa