Operacja Swensona

Operacja Swensona jest najbardziej fizjologiczna i żadna z metod opracowanych później nie dorównuje jej z punktu widzenia celowości i radykalności. Żadna nie została przeanalizowana na tak olbrzymiej liczbie chorych na przestrzeni tylu lat. Autor operacji, którego osobiste doświadczenie opiera się na leczeniu 501 dzieci (1973), stwierdza tylko skromnie, że badania wykazały skuteczność jego metody. Technika Swensona jest nadal stosowana w Stanach Zjednoczonych i niektórych krajach Europy, jakkolwiek wielu chirurgów zarzuca ją na korzyść operacji Duhamela, która jest łatwiejsza, obciążona mniejszą liczbą powikłań i zgonów.

Modyfikacja Iiiatta operacji Swensona (1951) Różni się jedynie niewykonywaniem resekcji wewnątrzbrzusznej w celu uniknięcia ewentualnego zakażenia otrzewnej .

Do światła jelita uruchomionego metodą podaną przez Swensona wprowadza się przez odbyt długie narzędzie (np. kleszcze Mikulicza z zapiętym tupferem gazowym). Nieco wyżej niż w połowie wyszkieletowanego jelita przywiązuje się je do

Leave a Reply