Procesy działające w melancholii

Opisawszy niektóre z procesów, których działanie obserwowałam w stanach żałoby i depresji, pragnę teraz odnieść moje ustalenia do prac Freuda i Abrahama. Opierając się na Freudzie i własnych odkryciach dotyczących natury archaicznych procesów działających w melancholii, Abraham ustalił, że takie procesy występują również w przepracowywaniu żałoby normalnej. Wywnioskował on, że w tej pracy jednostce udaje się utrwalić utracconą osobę w Ego, podczas gdy melancholik nie zdołał tego osiągnąć. Abraham opisał także niektóre podstawowe czynniki, od których ten sukces czy niepowodzenie zależą.

Moje doświadczenie prowadzi do wniosku, że jakkolwiek charakterystyczną cechą normalnej żałoby jest utrwalenie utraconego, kochanego obiektu wewnątrz siebie, to jednak jednostka nie czyni tego po raz pierwszy, lecz, poprzez pracę z żałobą odtwarza ten obiekt i wszystkie swoje kochane wewnętrzne obiekty, które – jak odczuwa utraciła. Odzyskuje więc to, co już osiągnęła w dzieciństwie. Jak wiemy, w przebiegu wczesnego rozwoju jednostka utrwala swych rodziców w obrębie swego Ego. (Właśnie zrozumienie procesów introjekcji w melancholii i normalnej żałobie, jak wiemy, doprowadziło Freuda do potwierdzenia istnienia Superego w normalnym rozwoju). Jednak w odniesieniu do istoty Superego i historii jego indywidualnego rozwoju moje wnioski różnią się od wniosków Freuda. Jak to często wykazywałam, procesy introjekcji i projekcji od początku życia prowadzą do włączenia do naszego wnętrza kochanych i nienawidzonych obiektów, które są odczuwane jako „dobre” i „złe”, i które pozostają we wzajemnych relacjach między sobą oraz z self: czyli tworzą wewnętrzny świat.

Leave a Reply

Koblacjazabiegi na twarz warszawa yonelle.pl/oferta/zabiegi-na-twarz