Przekupna propozycja Oskara

Wydaje mi się, że takie przeniesienia narcystyczno-destrukcyjne należą do najtrudniejszych do zniesienia dla analityka, gdyż zmierzają one zarówno do zniweczenia jego twórczego myślenia, jak i do odizolowania go czy też do uwikłania w uczucia przeciwprzeniesienio- we, gwałtowne i destrukcyjne, aby uczynić go – i to w rzeczywistości, a nie tylko w wyobraźni – bezsilnym i niepotrzebnym. Jest niestety bardzo często rzeczą niemożliwą uniknięcie zasadzek takich, jak podczas drugiego seansu, czy nawet rozpoznanie ich. Chociaż nie uległem jego próbom przekupnej adoracji, to jednak znalazłem się częściowo w mocy Oskara, gdy odczułem bóle brzucha. To właśnie w takich stosunkowo częstych sytuacjach analitycznych czujemy się, my – analitycy, o krok od rozpaczy, pełni poczucia wstydu i winy. Nieraz czujemy się także sparaliżowani fizycznie i niezdolni do jakiegoś twórczego aktu wspólnego rozpoznania, przez co relacja analityczna staje się martwa. Nierzadko konieczna jest pełna empatii kompetentna pomoc doświadczonego kolegi, któremu ufamy, aby pomóc analitykowi w zrozumieniu sytuacji i go wyzwolić.

W przekupnej propozycji Oskara kryje się chęć omnipotentnego stopienia się w jedno, co się prawie udało wskutek introjekcji na mnie jego bólów brzucha chodzi więc o chęć zawładnięcia mną jako reakcję na moje spóźnienie: spóźnienie to było zapewne nieświadomą próbą oderwania się od niego i jednocześnie sprawienia, by odczuł swe uzależnienie ode mnie. Oskar zdolny był przez chwilę do okazania mi uczucia opuszczenia, ale ta relacja zależności w ramach analizy została zniweczona przez ironiczną uwagę o grzybicy.

Pod koniec seansu pojawia się w materiale temat istoty dobrych stosunków i wiary w nie. Bez nich nie może być mowy o przetrwaniu czy o zachowaniu niezależności przez analityka i przez analizowanego. W przypadku Oskara chodzi oczywiście o szczególnie złośliwą postać narcyzmu. Już od pierwszych miesięcy analizy wydał następujący osąd: „Celem mojej analizy jest, by Pan zrezygnował i wyrzucił mnie za drzwi. Pragnę jedynie uwolnić się od ucisku i chcę, by Pan odczul piekło, w którym żyję”.

Leave a Reply