Różnica między wczesną pozycją depresyjną a normalną żałobą

W analizie okazało się, że niepokojąca obojętność tych ludzi była odbiciem jej wewnętrznych obiektów, które w jej umyśle zmieniły się w tłum „złych”, prześladujących obiektów. Zewnętrzny świat odczuwała jako sztuczny i nieprawdziwy, ponieważ czasowo opuściła ją prawdziwa wiara w wewnętrzną dobroć.

Wiele osób przeżywających żałobę może jedynie powoli odtwarzać więzi ze światem zewnętrznym, ponieważ walczą one z wewnętrznym chaosem z podobnych względów niemowlę nabiera zaufania do świata obiektów najpierw w związku z kilkoma osobami. Bez wątpienia także inne czynniki, np. niedojrzałość intelektualna niemowlęcia, częściowo odpowiadają za stopniowy charakter rozwoju relacji obiek- talnych, lecz uważam, że wynika on również z chaotycznego stanu, w jakim się znajduje jego wewnętrzny świat.

Jedna z różnic między wczesną pozycją depresyjną a normalną żałobą polega na tym, że gdy dziecko traci pierś lub butelkę, która reprezentuje dla niego „dobry”, pomocny, opiekuńczy obiekt wewnątrz niego i doświadcza żałoby, przeżywa ją nawet w obecności matki. U osoby dorosłej żałobę wywołuje rzeczywista strata rzeczywistej osoby jednak źródłem pomocy w obliczu tej wszechogarniającej straty jest utrwalona we wczesnym okresie życia, „dobra”matka wewnątrz niej. Małe dziecko jest u szczytu walki z lękami przed utratą matki wewnątrz i na zewnątrz, ponieważ nie utrwaliło jej jeszcze w bezpieczny sposób wewnątrz siebie. W tej walce największą pomoc stanowi relacja dziecka z matką, rzeczywista obecność matki. Podobnie jeśli osoba przeżywająca żałobę ma ludzi, których kocha i którzy dzielą jej żal, i jeśli potrafi ona przyjąć ich współczucie, uzyskuje wsparcie w odtwarzaniu harmonii w swym świecie wewnętrznym i jej lęki i cierpienie szybciej mijają.

Leave a Reply