Tendencja do lekceważenia symptomów

Zaburzenia apetytu. W każdym jednak przypadku klinicysta powinien starać się odnaleźć elementy syndromu depresyjnego, o ile podejrzewa ewentualność ich występowania. Przypomnijmy, że są one trojakiego rodzaju: 1)zaburzenia nastroju, a szczególnie smutek

-2)poczucie winy i gorszości 3)spowolnienie psychomotoryczne, na które szczególnie ostatnio zwraca się uwagę. Można się więc spodziewać w takim przypadku zahamowań intelektualnych i niemożności podjęcia jakiegokolwiek wysiłku umysłowego.

Niestety dorośli mają tendencję do lekceważenia tych symptomów lub też do traktowania ich jako „komedii”.To właśnie było powodem, że przez długi czas depresja dziecięca pozostawała nie rozpoznana i mówiono jedynie o jej zamaskowanych postaciach. Należałoby jednak zrezygnować zarówno z terminu, jak i pojęcia depresji maskowanej czy też ukrytej u dzieci, o ile depresji dziecięcej chcemy przyznać należne miejsce w ramach psychiatrii wieku dziecięcego.

Nie będziemy się w tym miejscu zatrzymywać dłużej nad czynnikami etiopatogenetycznymi depresji dziecięcej. Zaznaczamy jedynie rolę czynników genetycznych w rozwoju psychozy maniakalno-depresyjnej. Nie uważamy też za stosowne wracać w tym miejscu do prac psychoanalitycznych dotyczących patologii spowodowanej zerwaniem związków emocjonalnych u niemowląt.

Wspomnieliśmy także, iż prace ze szkoły M. Klein stawiają teoretyczne hipotezy dotyczące powstawania relacji z obiektem. Nie da się tu jednak pominąć pewnych odniesień do Freuda dotyczących żałoby i melancholii (Freud 1915).

Leave a Reply

http://zdroweodzywkisportowe.pl