W odniesieniu do czynnościowego, psychogennego zaparcia

Wśród innych przyczyn psychogennego zaparcia wymienia się nieprawidłowe, zbyt wczesne lub rygorystyczne nauczanie kontrolowanego oddawania stolca, przejścia w rodzinie, przykre dla dziecka zmiany, np. narodziny młodszego rodzeństwa, pójście do przedszkola itp.

W odniesieniu do czynnościowego, psychogennego zaparcia zakorzeniło się błędne przeświadczenie, że rozwija się w 2 r.ż. lub później, podczas gdy dokładna analiza wykazuje, że wzdęcia i zaparcia w 80% występują przed uptywem 1 r.ż., a w 66% w pierwszych tygodniach (Clayden 1976, Davidson 1963, Kottmeier). Uporczywym zaparciom często towarzyszy popuszczanie stolca i stałe bądź okresowe brudzenie.

Badaniem klinicznym stwierdza się na ogół dobry stan ogólny, choć częsty jest niedobór wzrostu i masy ciała. Charakterystyczne jest powiększenie brzucha z wzdęciem i zaleganiem mas kałowych oraz kamieni. Podczas badania per rectum napięcie zwieraczy jest prawidłowe, bańka odbytnicy poszerzona i wypełniona stolcem aż do zwieracza.

Leave a Reply