Wśród powikłań biopsji

Wśród powikłań biopsji błony mięśniowej odbytnicy wymienia się krwawienie, nieraz obfite, bliznowacenie, które może utrudniać późniejszą operację zasadniczą, podkreśla się trudności techniczne, szczególnie u noworodka. Opracowano więc kolejne modyfikacje tego zabiegu.

Szersze zainteresowanie uzyskała metoda wprowadzona przez Shandlinga (1961), który pobierał wycinki z dolnej zastawki odbytniczej (Houstona), czyli fałdu błony śluzowej zawierającego wypustki obu warstw mięśniowych. Zabieg wykonywano w rektoskopie lub rozwieraczu laryngologicznym za pomocą kleszczyków. Metoda jest prosta i bezpieczna, nie wymaga szwów. Pobrany materiał okazał się wystarczający do ustalenia rozpoznania z niewielkim procentem fałszywie ujemnych wyników.

Bodian (1950) polecał pobieranie większych wycinków ograniczonych do błony śluzowej i tkanki podśluzowej. Ostatnie dziesięciolecia przyniosły nowe modyfikacje i osiągnięcia w dziedzinie badań morfologicznych. Zmierzały one z jednej strony do uproszczenia techniki biopsji, tak aby badanie to było łatwe, bezpieczne i możliwe do szerokiego stosowania u noworodków. Drugim celem było opracowanie metod diagnostycznych, które w skąpym materiale biopsyjnym pozwoliłyby na ustalenie pewnego rozpoznania i potwierdzenie dodatnim wynikiem braku komórek zwojowych.

Leave a Reply

Oryginalne pufy