Wszystkie części Ego

Wyjaśniliśmy już, że proces żałoby wymaga czasu, aby przeprowadzić szczegółowe testowanie rzeczywistości, i że po zakończeniu tego procesu Ego uwalnia swoje libido z utraconego obiektu. Można sobie wyobrazić, że w czasie procesu melancholii Ego jest pochłonięte podobną „pracą”, choć w tym wypadku nie mamy wglądu w ekonomię tego procesu. Bezsenność w melancholii świadczy o sztywności warunków i niemoż-ności – niezbędnego do zaśnięcia – osłabienia kateksji. Zespół melancholii zachowuje się jak otwarta rana przyciągając energię elektryczną (w nerwicach przeniesieniowych nazywaną „antykateksją”) ze wszystkich części Ego i pustosząc je aż do całkowitego wyniszczenia.

Inną, znaczącą cechą melancholii wymagającą wyjaśnienia jest tendencja do zmiany melancholii w manię – stan, który jest objawowo jej odwrotnością. Jak wiemy, zjawisko to nie występuje w każdym przypadku melancholii, niektóre bowiem z nich mają przebieg periodyczny, a w czasie przerw między kolejnymi rzutami choroby mania jest nieobecna lub słabo zaznaczona. Zdarzają się jednak przypadki, w których melancholia i mania regularnie następują po sobie, co mogłoby sugerować psychozę cykliczną. Chciałoby się traktować tego rodzaju przypadki jako niepsychogenne – gdyby nie fakt, że metody psychoanalityczne są skuteczne w takich właśnie przypadkach. Dlatego też dalsze badania melancholii należy rozszerzyć również na manię. W badaniach tych trzeba wziąć pod uwagę dwie rzeczy: materiał psychoanalityczny oraz ogólną ekonomikę (energii libidinalnej – przyp. tłum.).

Dotychczasowe wrażenie psychoanalitycznych badaczy jest takie, że treść manii nie różni się od treści melancholii – oba te zaburzenia borykają się z tym samym zespołem problemów, tyle że w melancholii Ego ulega, poddaje się, a w manii Ego ujarzmia problem lub odsuwa go na bok.

Leave a Reply

http://samasobie.com.pl/Psychoterapia leczenie depresji Warszawa